|
Opinie | Charles Groenhuijsen
Goeroes van het Nieuwe Werken
Als kind van de jaren zestig (bouwjaar 1954) zag ik de opkomst (en neergang) van een heel peloton wazige Indiase goeroe's. De Beatles gingen er heen. En in hun kielzog veel zoekende zielen die in het tijdperk van vrije drugs en seks van hun ankers waren geslagen. In India zagen ze 'Het Licht'. Ik had klas- en studiegenoten die stinkend naar wierook en gekleed in Indiase batikjurken lessen wiskunde en geschiedenis bijwoonden. Hun onvoorwaardelijke geloof in 'Het Nieuwe Denken' (eigenlijk heel oud denken maar voor ons westerlingen was het reuze nieuw) was me vreemd. Ik had net de katholieke kerk opgewekt de rug toegekeerd, was eigenwijs en ook geen existentiële twijfelaar. Kort daarna belandde ik als student ongewild veelvuldig tussen aanhangers van de extreem linkse CPN (communisten) en PSP (pacifi sten). Bah, weer zo'n hangplek voor naar zekerheid zoekende evangelisten. Ze bouwden fanatiek en zonder een spoor van intellectuele twijfel aan De Nieuwe Maatschappij. Ik moest er weer niks van hebben. De laatste tijd is er een nieuwe variant van dat bijna eerbiedige Nieuwe Denken in omloop. Het heeft voor mij alle trekjes van goeroe-verering. I heb het over Het Nieuwe Werken. Niet dat ik er tegen ben. Sterker nog: Ik doe het zelf al jaren. Deze column tik ik op maandagmorgen thuis aan de keukentafel. Ik ben ZZPer en dus fl exwerker. Maar ook weer niet een heel goed voorbeeld van Het Nieuwe Werken want ik ben baanloos en baasloos (joepie!) en kan dus helemaal niet naar een vannegen- tot-vijf-kantoor. Ik moet er ook niet aan denken. En toch twijfel ik aan de tomeloze zegeningen van Het Nieuwe Werken. Vooral door de bijna religieuze pleidooien die aanhangers van dit nieuwe werkethos afsteken. Ik voel dezelfde kriebels als destijds bij de zoveelste zalvende Maharishi uit Bombay of prekende linkse partij-apparatsjik van CPN of PSP. Ze zijn te volgzaam. En dan die hoofdletters: Het Nieuwe Werken (HNW). Er was onlangs zelfs De Week van Het Nieuwe Werken. Ik krijg daar jeukende uitslag van. Ik geloof niet dat de meerderheid van de werknemers zin heeft in de vrijheid van HNW. Waarom word je administrateur? Ik hoor ook dat vooral veel jonge werknemers er niks van moeten hebben. Die willen zekerheid. Geen fl explekken in een moderne zitkuil met veel ronde vormen en zachte tinten. Ja maar, zullen de HNW-propagandisten me tegenwerpen, het verhoogt de productiviteit en verlaagt ziekteverzuim. Het maakt werknemers gelukkiger. Klopt. En ik weet ook dat de geschiedenis van management en leidinggeven vergeven is van dit soort Nieuwe Waarheden. Dit is de eerste niet en ook niet de laatste...
|